Kalendarium wydarzeń
Wykład prof. Tadeusz Andruniów
Serdecznie zapraszamy na wykład prof. Tadeusza Andruniowa (Politechnika Wrocławska) pt. "Spectroscopy of Proteins — Insights from Molecular Simulations"!
27 maja 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Prof. dr hab. Tadeusz Andruniów uzyskał stopień doktora nauk chemicznych w zakresie chemii teoretycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1999 roku. W trakcie studiów doktoranckich uczestniczył w programie TEMPUS realizowanym przez Komisję Europejską na Lund University, gdzie spędził cztery miesiące, pracując w zespole prof. Björn O. Roos, członka Komitetu Noblowskiego ds. Chemii.
Odbył staże podoktorskie na University of Louisville w Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem prof. Pawła M. Kozłowskiego oraz na University of Nancy / CNRS we Francji pod opieką dr. Fabrice’a Leclerca. W 2002 roku otrzymał indywidualne stypendium Marie Curie Individual Fellowship przyznane przez Komisję Europejską, które umożliwiło mu podjęcie pracy na stanowisku pracownika naukowego w grupie prof. Massima Olivucciego na University of Siena we Włoszech. Następnie, w 2005 roku, otrzymał grant Marie Curie Reintegration Grant przyznany przez Komisję Europejską i rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie biofizyki uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 2008 roku.
W 2009 roku otrzymał Nagrodę Naukową „POLITYKI” dla młodych naukowców. Obecnie jest profesorem zwyczajnym nauk chemicznych oraz dyrektorem Instytutu Materiałów Zaawansowanych na Politechnice Wrocławskiej.
Jego badania koncentrują się na zastosowaniu najnowocześniejszych metod chemii obliczeniowej do wyjaśnienia molekularnych podstaw procesów fotoindukowanych zachodzących w białkach.
Jest autorem 61 publikacji naukowych (h-index: 26; liczba cytowań: 2240; Scopus). Dorobek naukowy prof. Andruniowa: https://scholar.google.com/citations?user=eELq6qwAAAAJ&hl=pl
27 maja 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Prof. dr hab. Tadeusz Andruniów uzyskał stopień doktora nauk chemicznych w zakresie chemii teoretycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1999 roku. W trakcie studiów doktoranckich uczestniczył w programie TEMPUS realizowanym przez Komisję Europejską na Lund University, gdzie spędził cztery miesiące, pracując w zespole prof. Björn O. Roos, członka Komitetu Noblowskiego ds. Chemii.
Odbył staże podoktorskie na University of Louisville w Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem prof. Pawła M. Kozłowskiego oraz na University of Nancy / CNRS we Francji pod opieką dr. Fabrice’a Leclerca. W 2002 roku otrzymał indywidualne stypendium Marie Curie Individual Fellowship przyznane przez Komisję Europejską, które umożliwiło mu podjęcie pracy na stanowisku pracownika naukowego w grupie prof. Massima Olivucciego na University of Siena we Włoszech. Następnie, w 2005 roku, otrzymał grant Marie Curie Reintegration Grant przyznany przez Komisję Europejską i rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie biofizyki uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 2008 roku.
W 2009 roku otrzymał Nagrodę Naukową „POLITYKI” dla młodych naukowców. Obecnie jest profesorem zwyczajnym nauk chemicznych oraz dyrektorem Instytutu Materiałów Zaawansowanych na Politechnice Wrocławskiej.
Jego badania koncentrują się na zastosowaniu najnowocześniejszych metod chemii obliczeniowej do wyjaśnienia molekularnych podstaw procesów fotoindukowanych zachodzących w białkach.
Jest autorem 61 publikacji naukowych (h-index: 26; liczba cytowań: 2240; Scopus). Dorobek naukowy prof. Andruniowa: https://scholar.google.com/citations?user=eELq6qwAAAAJ&hl=pl
Wykład prof. Stephen Goldup
Serdecznie zapraszamy na wykład prof. Stephena Goldupa (University of Birmingham) pt. "The Synthesis, Symmetry and Applications of Interlocked Molecules"!
8 maja 2026 r.
12:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Steve dorastał w Gloucester, gdzie uczęszczał do Sir Thomas Rich’s School. Studiował chemię (MChem) na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie rozpoczął karierę naukową, realizując projekt Part II w grupie Sir Prof. Jacka Baldwina. Następnie ukończył doktorat z syntezy produktów naturalnych pod kierunkiem prof. Tony’ego Barretta, po czym skierował swoje zainteresowania na zastosowanie umiejętności syntetycznych w mechanicznie splecionych, nienaturalnych produktach we współpracy z prof. Davidem Leighem na Uniwersytecie w Edynburgu. W Edynburgu Steve rozpoczął również formalną karierę dydaktyczną jako wykładowca chemii organicznej.
W 2008 roku Steve przeniósł się na Queen Mary University of London dzięki stypendium Leverhulme Trust Early Career Fellowship, a w 2009 roku otrzymał Royal Society University Research Fellowship. W 2014 roku Steve i jego grupa badawcza przenieśli się na Uniwersytet w Southampton, gdzie Steve objął stanowisko profesora nadzwyczajnego (Associate Professor). W czasie pracy w Southampton został awansowany na profesora chemii w 2017 roku, a w 2019 roku otrzymał Wolfson Research Fellowship. W 2023 roku Steve i jego zespół przenieśli się na Uniwersytet w Birmingham, gdzie Steve pełni funkcję profesora chemii (Chair of Chemistry) oraz kierownika sekcji syntezy molekularnej.
Badania prowadzone w grupie Goldupa koncentrują się na opracowywaniu wydajnych metod syntezy nowych mechanicznie splecionych cząsteczek, w tym przykładów wykazujących stereochemię mechaniczną, aby umożliwić praktyczne wykorzystanie korzyści wynikających z wiązania mechanicznego. Ostatecznym celem badań grupy Goldupa jest uczynienie rotaksanów i katenanów rzeczywiście użytecznymi w medycynie, katalizie, materiałoznawstwie i innych dziedzinach.
Steve otrzymał liczne nagrody, w tym: RSC Corday Morgan (2025), tytuł finalisty nagrody Blavatnik UK Young Scientist Prize (2020), wykład im. Boba Haya w dziedzinie chemii makrocyklicznej i supramolekularnej RSC (2016), RSC Hickinbottom Award (2014), David Hill Cup podczas Gregynog Synthesis Meeting (2012) oraz Thieme Journal Chemistry Award (2012).
Jest autorem 92 publikacji naukowych (h-index: 47; liczba cytowań: 7138; Scopus). Dorobek naukowy prof. Goldupa: https://scholar.google.com/citations?user=UQpkLMkAAAAJ&hl=en
8 maja 2026 r.
12:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Steve dorastał w Gloucester, gdzie uczęszczał do Sir Thomas Rich’s School. Studiował chemię (MChem) na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie rozpoczął karierę naukową, realizując projekt Part II w grupie Sir Prof. Jacka Baldwina. Następnie ukończył doktorat z syntezy produktów naturalnych pod kierunkiem prof. Tony’ego Barretta, po czym skierował swoje zainteresowania na zastosowanie umiejętności syntetycznych w mechanicznie splecionych, nienaturalnych produktach we współpracy z prof. Davidem Leighem na Uniwersytecie w Edynburgu. W Edynburgu Steve rozpoczął również formalną karierę dydaktyczną jako wykładowca chemii organicznej.
W 2008 roku Steve przeniósł się na Queen Mary University of London dzięki stypendium Leverhulme Trust Early Career Fellowship, a w 2009 roku otrzymał Royal Society University Research Fellowship. W 2014 roku Steve i jego grupa badawcza przenieśli się na Uniwersytet w Southampton, gdzie Steve objął stanowisko profesora nadzwyczajnego (Associate Professor). W czasie pracy w Southampton został awansowany na profesora chemii w 2017 roku, a w 2019 roku otrzymał Wolfson Research Fellowship. W 2023 roku Steve i jego zespół przenieśli się na Uniwersytet w Birmingham, gdzie Steve pełni funkcję profesora chemii (Chair of Chemistry) oraz kierownika sekcji syntezy molekularnej.
Badania prowadzone w grupie Goldupa koncentrują się na opracowywaniu wydajnych metod syntezy nowych mechanicznie splecionych cząsteczek, w tym przykładów wykazujących stereochemię mechaniczną, aby umożliwić praktyczne wykorzystanie korzyści wynikających z wiązania mechanicznego. Ostatecznym celem badań grupy Goldupa jest uczynienie rotaksanów i katenanów rzeczywiście użytecznymi w medycynie, katalizie, materiałoznawstwie i innych dziedzinach.
Steve otrzymał liczne nagrody, w tym: RSC Corday Morgan (2025), tytuł finalisty nagrody Blavatnik UK Young Scientist Prize (2020), wykład im. Boba Haya w dziedzinie chemii makrocyklicznej i supramolekularnej RSC (2016), RSC Hickinbottom Award (2014), David Hill Cup podczas Gregynog Synthesis Meeting (2012) oraz Thieme Journal Chemistry Award (2012).
Jest autorem 92 publikacji naukowych (h-index: 47; liczba cytowań: 7138; Scopus). Dorobek naukowy prof. Goldupa: https://scholar.google.com/citations?user=UQpkLMkAAAAJ&hl=en
Wykład prof. Fabien Cougnon
Serdecznie zapraszamy na wykład prof. Fabiena Cougnona pt. "Multiply Entangled Receptors for High-Affinity Anion Recognition in Water"!
19 maja 2026 r.
11:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Fabien B. L. Cougnon jest profesorem nadzwyczajnym w dziedzinie syntetycznej nanochemii w Instytucie Chemii oraz dyrektorem naukowym Centrum Nanotechnologii na University of Jyväskylä - Jyväskylän yliopisto w Finlandii. Ukończył Uniwersytet w Strasburgu (Francja) w 2006 roku. Uzyskał stopień doktora chemii organicznej ze specjalizacją w chemii supramolekularnej na Uniwersytecie w Cambridge (Wielka Brytania) pod kierunkiem prof. Jeremy’ego K.M. Sandersa.
Za swoje prace nad dynamiczną kombinatoryczną syntezą nietypowych katenanów donor–akceptor otrzymał nagrodę doktorską EPSRC, która umożliwiła mu dziewięciomiesięczny staż podoktorski w grupie prof. Davida A. Leigha na Uniwersytecie w Edynburgu (Wielka Brytania). Następnie dołączył do zespołu prof. Elizabeth M. Nolan w MIT (USA), gdzie badał rolę peptydów przeciwdrobnoustrojowych (ludzkich defensyn) w chemii leżącej u podstaw wrodzonej odpowiedzi immunologicznej człowieka.
W grudniu 2015 roku rozpoczął samodzielną karierę naukową na Uniwersytecie w Genewie (Szwajcaria) dzięki wsparciu stypendium Ambizione przyznanego przez Szwajcarską Narodową Fundację Nauki. W 2021 roku przeniósł się do Jyväskylä.
Jest autorem 29 publikacji naukowych (h-index: 17; liczba cytowań: 1501; Scopus). Dorobek naukowy prof. Cougnona: https://scholar.google.com/citations?user=V3l7nh4AAAAJ&hl=en
19 maja 2026 r.
11:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Fabien B. L. Cougnon jest profesorem nadzwyczajnym w dziedzinie syntetycznej nanochemii w Instytucie Chemii oraz dyrektorem naukowym Centrum Nanotechnologii na University of Jyväskylä - Jyväskylän yliopisto w Finlandii. Ukończył Uniwersytet w Strasburgu (Francja) w 2006 roku. Uzyskał stopień doktora chemii organicznej ze specjalizacją w chemii supramolekularnej na Uniwersytecie w Cambridge (Wielka Brytania) pod kierunkiem prof. Jeremy’ego K.M. Sandersa.
Za swoje prace nad dynamiczną kombinatoryczną syntezą nietypowych katenanów donor–akceptor otrzymał nagrodę doktorską EPSRC, która umożliwiła mu dziewięciomiesięczny staż podoktorski w grupie prof. Davida A. Leigha na Uniwersytecie w Edynburgu (Wielka Brytania). Następnie dołączył do zespołu prof. Elizabeth M. Nolan w MIT (USA), gdzie badał rolę peptydów przeciwdrobnoustrojowych (ludzkich defensyn) w chemii leżącej u podstaw wrodzonej odpowiedzi immunologicznej człowieka.
W grudniu 2015 roku rozpoczął samodzielną karierę naukową na Uniwersytecie w Genewie (Szwajcaria) dzięki wsparciu stypendium Ambizione przyznanego przez Szwajcarską Narodową Fundację Nauki. W 2021 roku przeniósł się do Jyväskylä.
Jest autorem 29 publikacji naukowych (h-index: 17; liczba cytowań: 1501; Scopus). Dorobek naukowy prof. Cougnona: https://scholar.google.com/citations?user=V3l7nh4AAAAJ&hl=en
Wykład prof. dr. hab. Jacek Jemielity
📣 Serdecznie zapraszamy na wykład prof. dr. hab. Jacka Jemielitego pt. "How Can mRNA Technology be Improved for Therapeutic Applications?"!
🗓️ 20 marca 2026 r.
🕙 11:00
🏢 Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
👨🏻🔬 Prof. Jacek Jemielity jest chemikiem specjalizującym się w chemicznie modyfikowanym mRNA. Od 2024 roku pełni funkcję dyrektora Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kieruje Laboratorium Chemii Biologicznej. Jest współzałożycielem i prezesem spółki ExploRNA Therapeutics. Kierował projektami finansowanymi przez Narodowe Centrum Nauki, Fundację na rzecz Nauki Polskiej oraz Fundację Billa i Melindy Gatesów.
ℹ️ Prof. Jemielity jest współautorem ponad 150 publikacji naukowych (h-index: 38; liczba cytowań: 4484; Scopus) oraz wynalazcą 14 patentów (licencjonowanych przez BioNTech i ExploRNA).
📑 Dorobek naukowy prof. Jemielitego: https://scholar.google.com/citations?user=5tMsnPAAAAAJ&hl=pl
🧬 Opracowane przez niego technologie modyfikacji mRNA są wykorzystywane w licznych badaniach klinicznych. Jest laureatem wielu nagród, w tym Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP, a także był nominowany do European Inventor Award. Od 2024 roku pełni funkcję wiceprzewodniczącego Rady FNP.
🗓️ 20 marca 2026 r.
🕙 11:00
🏢 Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
👨🏻🔬 Prof. Jacek Jemielity jest chemikiem specjalizującym się w chemicznie modyfikowanym mRNA. Od 2024 roku pełni funkcję dyrektora Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kieruje Laboratorium Chemii Biologicznej. Jest współzałożycielem i prezesem spółki ExploRNA Therapeutics. Kierował projektami finansowanymi przez Narodowe Centrum Nauki, Fundację na rzecz Nauki Polskiej oraz Fundację Billa i Melindy Gatesów.
ℹ️ Prof. Jemielity jest współautorem ponad 150 publikacji naukowych (h-index: 38; liczba cytowań: 4484; Scopus) oraz wynalazcą 14 patentów (licencjonowanych przez BioNTech i ExploRNA).
📑 Dorobek naukowy prof. Jemielitego: https://scholar.google.com/citations?user=5tMsnPAAAAAJ&hl=pl
🧬 Opracowane przez niego technologie modyfikacji mRNA są wykorzystywane w licznych badaniach klinicznych. Jest laureatem wielu nagród, w tym Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP, a także był nominowany do European Inventor Award. Od 2024 roku pełni funkcję wiceprzewodniczącego Rady FNP.
Wykład dr. Andrew Tarzii
🤩 Serdecznie zapraszamy na wykład dr. Andrew Tarzii pt. "Unbiased Structure Prediction of Molecular Cages".
🗓️ 2 marca 2026 r.
🕙 11:00
🏢 Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
👨🏻🔬 Dr Andrew Tarzia pracuje na niezależnym stanowisku jako Assistant Professor of Computational Chemistry for Synthesis & Materials na University of Birmingham, w Wielkiej Brytanii, gdzie koncentruje się na integracji narzędzi obliczeniowych do projektowania molekularnych materiałów z działalnością eksperymentalną.
💻 Dr Tarzia wykorzystuje chemię obliczeniową oraz modele oparte na prawach fizyki do podejmowania wyzwania, jakim jest przewidywanie struktury samoorganizujących się klatek oraz ich właściwości supramolekularnych.
⌨️ Główne obszary zainteresowań badawczych jego zespołu obejmują:
▪️opracowywanie algorytmów umożliwiających efektywne badanie wielu możliwych wariantów strukturalnych powstających w procesach samoorganizacji, w oparciu wyłącznie o dane eksperymentalne,
▪️wdrażanie wysokoprzepustowych metod przewidywania właściwości supramolekularnych, ukierunkowanych na projektowanie katalizatorów i sensorów,
▪️ łączenie modeli działających na różnych skalach za pomocą zautomatyzowanych przepływów pracy, pozwalających na optymalne wykorzystanie zasobów obliczeniowych i usprawnienie procesu podejmowania decyzji.
🗓️ 2 marca 2026 r.
🕙 11:00
🏢 Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
👨🏻🔬 Dr Andrew Tarzia pracuje na niezależnym stanowisku jako Assistant Professor of Computational Chemistry for Synthesis & Materials na University of Birmingham, w Wielkiej Brytanii, gdzie koncentruje się na integracji narzędzi obliczeniowych do projektowania molekularnych materiałów z działalnością eksperymentalną.
💻 Dr Tarzia wykorzystuje chemię obliczeniową oraz modele oparte na prawach fizyki do podejmowania wyzwania, jakim jest przewidywanie struktury samoorganizujących się klatek oraz ich właściwości supramolekularnych.
⌨️ Główne obszary zainteresowań badawczych jego zespołu obejmują:
▪️opracowywanie algorytmów umożliwiających efektywne badanie wielu możliwych wariantów strukturalnych powstających w procesach samoorganizacji, w oparciu wyłącznie o dane eksperymentalne,
▪️wdrażanie wysokoprzepustowych metod przewidywania właściwości supramolekularnych, ukierunkowanych na projektowanie katalizatorów i sensorów,
▪️ łączenie modeli działających na różnych skalach za pomocą zautomatyzowanych przepływów pracy, pozwalających na optymalne wykorzystanie zasobów obliczeniowych i usprawnienie procesu podejmowania decyzji.