Wykład dr Bartolomé Soberats
Serdecznie zapraszamy na wykład dr. Bartolomégo Soberatsa, pt. "Rational Design of Liquid Crystals with Photonic and Dynamic Functions"!
7 lipca 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Bartolomé „Tomeu” Soberats uzyskał stopień doktora w dziedzinie chemii organicznej i supramolekularnej na Uniwersytecie Balearów (2005–2010), otrzymując wyróżnienie za rozprawę doktorską. Następnie odbył dwa staże podoktorskie na Uniwersytecie Tokijskim (2011–2015) oraz Uniwersytecie w Würzburgu (2015–2017). Później powrócił na Uniwersytet Balearów, Universitat de les Illes Balears - UIB, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni.
Do jego najważniejszych osiągnięć należą badania z zakresu polimerów supramolekularnych i ciekłych kryształów. W obszarze ciekłych kryształów koncentruje się na opracowywaniu funkcjonalnych układów barwnikowych oraz dynamicznych systemów reagujących na bodźce zewnętrzne.
Jego dorobek naukowy obejmuje 4 patenty oraz 55 publikacji w międzynarodowych czasopismach naukowych (indeks Hirscha: 25; 2705 cytowań według bazy Scopus). W ciągu ostatnich 10 lat zaprezentował również wyniki swoich badań na ponad 40 konferencjach naukowych. 📑 Dorobek publikacyjny: https://scholar.google.com/citations?user=5coDX1gAAAAJ&hl=es
7 lipca 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Bartolomé „Tomeu” Soberats uzyskał stopień doktora w dziedzinie chemii organicznej i supramolekularnej na Uniwersytecie Balearów (2005–2010), otrzymując wyróżnienie za rozprawę doktorską. Następnie odbył dwa staże podoktorskie na Uniwersytecie Tokijskim (2011–2015) oraz Uniwersytecie w Würzburgu (2015–2017). Później powrócił na Uniwersytet Balearów, Universitat de les Illes Balears - UIB, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni.
Do jego najważniejszych osiągnięć należą badania z zakresu polimerów supramolekularnych i ciekłych kryształów. W obszarze ciekłych kryształów koncentruje się na opracowywaniu funkcjonalnych układów barwnikowych oraz dynamicznych systemów reagujących na bodźce zewnętrzne.
Jego dorobek naukowy obejmuje 4 patenty oraz 55 publikacji w międzynarodowych czasopismach naukowych (indeks Hirscha: 25; 2705 cytowań według bazy Scopus). W ciągu ostatnich 10 lat zaprezentował również wyniki swoich badań na ponad 40 konferencjach naukowych. 📑 Dorobek publikacyjny: https://scholar.google.com/citations?user=5coDX1gAAAAJ&hl=es
Wykład dr hab. inż. Tomasz Marszałek
Zapraszamy na wykład dr. hab. inż. Tomasza Marszałka, pt. "Crystallization in Solution-Processed Semiconductors: From Kinetics to Universality"!
16 czerwca 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Od 2016 roku Tomasz Marszałek jest zatrudniony jako pracownik naukowy w Katedrze Fizyki Molekularnej Politechnika Łódzka. W październiku 2017 roku, w ramach programu First Team Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, utworzył swoją pierwszą niezależną grupę badawczą, koncentrującą się na fizykochemicznych aspektach samoorganizujących się układów π-sprzężonych oraz ich potencjalnych zastosowaniach w elastycznej elektronice. W styczniu 2018 roku objął również stanowisko lidera grupy badawczej w Zakładzie Elektroniki Molekularnej Instytutu Badań nad Polimerami im. Maxa Plancka w Moguncji. W 2024 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych na Politechnice Łódzkiej, a w 2025 roku został profesorem tej uczelni.
Wśród otrzymanych przez niego wyróżnień znajdują się: (a) Nagroda Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia stanowiące podstawę nadania stopnia doktora habilitowanego, (b) stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców, (c) nagroda Polskiej Akademii Nauk za wybitne osiągnięcia naukowe oraz (d) stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.
Badania Tomasza Marszałka koncentrują się na organicznych i hybrydowych materiałach półprzewodnikowych przeznaczonych do zastosowań elektronicznych. Jego prace dotyczą identyfikacji czynników ograniczających wydajność organicznych tranzystorów polowych (OFET) wytwarzanych metodami roztworowymi, ze szczególnym uwzględnieniem transportu ładunku. Bada również wpływ struktury molekularnej na samoorganizację, morfologię cienkich warstw oraz transport nośników ładunku w organicznych półprzewodnikach, a także rolę granic faz i mikrostruktury międzyfazowej w funkcjonowaniu cienkowarstwowych materiałów półprzewodnikowych o charakterze organicznym, nieorganicznym i hybrydowym.
Jest autorem 109 publikacji naukowych (h-index: 32; 3352 cytowań według bazy Scopus). Dorobek publikacyjny: https://scholar.google.com/citations?user=NS6FKF4AAAAJ&hl=pl
Strona grupy badawczej: https://sites.mpip-mainz.mpg.de/marszalek
16 czerwca 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Od 2016 roku Tomasz Marszałek jest zatrudniony jako pracownik naukowy w Katedrze Fizyki Molekularnej Politechnika Łódzka. W październiku 2017 roku, w ramach programu First Team Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, utworzył swoją pierwszą niezależną grupę badawczą, koncentrującą się na fizykochemicznych aspektach samoorganizujących się układów π-sprzężonych oraz ich potencjalnych zastosowaniach w elastycznej elektronice. W styczniu 2018 roku objął również stanowisko lidera grupy badawczej w Zakładzie Elektroniki Molekularnej Instytutu Badań nad Polimerami im. Maxa Plancka w Moguncji. W 2024 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych na Politechnice Łódzkiej, a w 2025 roku został profesorem tej uczelni.
Wśród otrzymanych przez niego wyróżnień znajdują się: (a) Nagroda Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia stanowiące podstawę nadania stopnia doktora habilitowanego, (b) stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców, (c) nagroda Polskiej Akademii Nauk za wybitne osiągnięcia naukowe oraz (d) stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.
Badania Tomasza Marszałka koncentrują się na organicznych i hybrydowych materiałach półprzewodnikowych przeznaczonych do zastosowań elektronicznych. Jego prace dotyczą identyfikacji czynników ograniczających wydajność organicznych tranzystorów polowych (OFET) wytwarzanych metodami roztworowymi, ze szczególnym uwzględnieniem transportu ładunku. Bada również wpływ struktury molekularnej na samoorganizację, morfologię cienkich warstw oraz transport nośników ładunku w organicznych półprzewodnikach, a także rolę granic faz i mikrostruktury międzyfazowej w funkcjonowaniu cienkowarstwowych materiałów półprzewodnikowych o charakterze organicznym, nieorganicznym i hybrydowym.
Jest autorem 109 publikacji naukowych (h-index: 32; 3352 cytowań według bazy Scopus). Dorobek publikacyjny: https://scholar.google.com/citations?user=NS6FKF4AAAAJ&hl=pl
Strona grupy badawczej: https://sites.mpip-mainz.mpg.de/marszalek
Wykład prof. Tadeusz Andruniów
Serdecznie zapraszamy na wykład prof. Tadeusza Andruniowa (Politechnika Wrocławska) pt. "Spectroscopy of Proteins — Insights from Molecular Simulations"!
27 maja 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Prof. dr hab. Tadeusz Andruniów uzyskał stopień doktora nauk chemicznych w zakresie chemii teoretycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1999 roku. W trakcie studiów doktoranckich uczestniczył w programie TEMPUS realizowanym przez Komisję Europejską na Lund University, gdzie spędził cztery miesiące, pracując w zespole prof. Björn O. Roos, członka Komitetu Noblowskiego ds. Chemii.
Odbył staże podoktorskie na University of Louisville w Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem prof. Pawła M. Kozłowskiego oraz na University of Nancy / CNRS we Francji pod opieką dr. Fabrice’a Leclerca. W 2002 roku otrzymał indywidualne stypendium Marie Curie Individual Fellowship przyznane przez Komisję Europejską, które umożliwiło mu podjęcie pracy na stanowisku pracownika naukowego w grupie prof. Massima Olivucciego na University of Siena we Włoszech. Następnie, w 2005 roku, otrzymał grant Marie Curie Reintegration Grant przyznany przez Komisję Europejską i rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie biofizyki uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 2008 roku.
W 2009 roku otrzymał Nagrodę Naukową „POLITYKI” dla młodych naukowców. Obecnie jest profesorem zwyczajnym nauk chemicznych oraz dyrektorem Instytutu Materiałów Zaawansowanych na Politechnice Wrocławskiej.
Jego badania koncentrują się na zastosowaniu najnowocześniejszych metod chemii obliczeniowej do wyjaśnienia molekularnych podstaw procesów fotoindukowanych zachodzących w białkach.
Jest autorem 61 publikacji naukowych (h-index: 26; liczba cytowań: 2240; Scopus). Dorobek naukowy prof. Andruniowa: https://scholar.google.com/citations?user=eELq6qwAAAAJ&hl=pl
27 maja 2026 r.
10:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Prof. dr hab. Tadeusz Andruniów uzyskał stopień doktora nauk chemicznych w zakresie chemii teoretycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1999 roku. W trakcie studiów doktoranckich uczestniczył w programie TEMPUS realizowanym przez Komisję Europejską na Lund University, gdzie spędził cztery miesiące, pracując w zespole prof. Björn O. Roos, członka Komitetu Noblowskiego ds. Chemii.
Odbył staże podoktorskie na University of Louisville w Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem prof. Pawła M. Kozłowskiego oraz na University of Nancy / CNRS we Francji pod opieką dr. Fabrice’a Leclerca. W 2002 roku otrzymał indywidualne stypendium Marie Curie Individual Fellowship przyznane przez Komisję Europejską, które umożliwiło mu podjęcie pracy na stanowisku pracownika naukowego w grupie prof. Massima Olivucciego na University of Siena we Włoszech. Następnie, w 2005 roku, otrzymał grant Marie Curie Reintegration Grant przyznany przez Komisję Europejską i rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie biofizyki uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 2008 roku.
W 2009 roku otrzymał Nagrodę Naukową „POLITYKI” dla młodych naukowców. Obecnie jest profesorem zwyczajnym nauk chemicznych oraz dyrektorem Instytutu Materiałów Zaawansowanych na Politechnice Wrocławskiej.
Jego badania koncentrują się na zastosowaniu najnowocześniejszych metod chemii obliczeniowej do wyjaśnienia molekularnych podstaw procesów fotoindukowanych zachodzących w białkach.
Jest autorem 61 publikacji naukowych (h-index: 26; liczba cytowań: 2240; Scopus). Dorobek naukowy prof. Andruniowa: https://scholar.google.com/citations?user=eELq6qwAAAAJ&hl=pl
Wykład prof. Stephen Goldup
Serdecznie zapraszamy na wykład prof. Stephena Goldupa (University of Birmingham) pt. "The Synthesis, Symmetry and Applications of Interlocked Molecules"!
8 maja 2026 r.
12:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Steve dorastał w Gloucester, gdzie uczęszczał do Sir Thomas Rich’s School. Studiował chemię (MChem) na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie rozpoczął karierę naukową, realizując projekt Part II w grupie Sir Prof. Jacka Baldwina. Następnie ukończył doktorat z syntezy produktów naturalnych pod kierunkiem prof. Tony’ego Barretta, po czym skierował swoje zainteresowania na zastosowanie umiejętności syntetycznych w mechanicznie splecionych, nienaturalnych produktach we współpracy z prof. Davidem Leighem na Uniwersytecie w Edynburgu. W Edynburgu Steve rozpoczął również formalną karierę dydaktyczną jako wykładowca chemii organicznej.
W 2008 roku Steve przeniósł się na Queen Mary University of London dzięki stypendium Leverhulme Trust Early Career Fellowship, a w 2009 roku otrzymał Royal Society University Research Fellowship. W 2014 roku Steve i jego grupa badawcza przenieśli się na Uniwersytet w Southampton, gdzie Steve objął stanowisko profesora nadzwyczajnego (Associate Professor). W czasie pracy w Southampton został awansowany na profesora chemii w 2017 roku, a w 2019 roku otrzymał Wolfson Research Fellowship. W 2023 roku Steve i jego zespół przenieśli się na Uniwersytet w Birmingham, gdzie Steve pełni funkcję profesora chemii (Chair of Chemistry) oraz kierownika sekcji syntezy molekularnej.
Badania prowadzone w grupie Goldupa koncentrują się na opracowywaniu wydajnych metod syntezy nowych mechanicznie splecionych cząsteczek, w tym przykładów wykazujących stereochemię mechaniczną, aby umożliwić praktyczne wykorzystanie korzyści wynikających z wiązania mechanicznego. Ostatecznym celem badań grupy Goldupa jest uczynienie rotaksanów i katenanów rzeczywiście użytecznymi w medycynie, katalizie, materiałoznawstwie i innych dziedzinach.
Steve otrzymał liczne nagrody, w tym: RSC Corday Morgan (2025), tytuł finalisty nagrody Blavatnik UK Young Scientist Prize (2020), wykład im. Boba Haya w dziedzinie chemii makrocyklicznej i supramolekularnej RSC (2016), RSC Hickinbottom Award (2014), David Hill Cup podczas Gregynog Synthesis Meeting (2012) oraz Thieme Journal Chemistry Award (2012).
Jest autorem 92 publikacji naukowych (h-index: 47; liczba cytowań: 7138; Scopus). Dorobek naukowy prof. Goldupa: https://scholar.google.com/citations?user=UQpkLMkAAAAJ&hl=en
8 maja 2026 r.
12:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Steve dorastał w Gloucester, gdzie uczęszczał do Sir Thomas Rich’s School. Studiował chemię (MChem) na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie rozpoczął karierę naukową, realizując projekt Part II w grupie Sir Prof. Jacka Baldwina. Następnie ukończył doktorat z syntezy produktów naturalnych pod kierunkiem prof. Tony’ego Barretta, po czym skierował swoje zainteresowania na zastosowanie umiejętności syntetycznych w mechanicznie splecionych, nienaturalnych produktach we współpracy z prof. Davidem Leighem na Uniwersytecie w Edynburgu. W Edynburgu Steve rozpoczął również formalną karierę dydaktyczną jako wykładowca chemii organicznej.
W 2008 roku Steve przeniósł się na Queen Mary University of London dzięki stypendium Leverhulme Trust Early Career Fellowship, a w 2009 roku otrzymał Royal Society University Research Fellowship. W 2014 roku Steve i jego grupa badawcza przenieśli się na Uniwersytet w Southampton, gdzie Steve objął stanowisko profesora nadzwyczajnego (Associate Professor). W czasie pracy w Southampton został awansowany na profesora chemii w 2017 roku, a w 2019 roku otrzymał Wolfson Research Fellowship. W 2023 roku Steve i jego zespół przenieśli się na Uniwersytet w Birmingham, gdzie Steve pełni funkcję profesora chemii (Chair of Chemistry) oraz kierownika sekcji syntezy molekularnej.
Badania prowadzone w grupie Goldupa koncentrują się na opracowywaniu wydajnych metod syntezy nowych mechanicznie splecionych cząsteczek, w tym przykładów wykazujących stereochemię mechaniczną, aby umożliwić praktyczne wykorzystanie korzyści wynikających z wiązania mechanicznego. Ostatecznym celem badań grupy Goldupa jest uczynienie rotaksanów i katenanów rzeczywiście użytecznymi w medycynie, katalizie, materiałoznawstwie i innych dziedzinach.
Steve otrzymał liczne nagrody, w tym: RSC Corday Morgan (2025), tytuł finalisty nagrody Blavatnik UK Young Scientist Prize (2020), wykład im. Boba Haya w dziedzinie chemii makrocyklicznej i supramolekularnej RSC (2016), RSC Hickinbottom Award (2014), David Hill Cup podczas Gregynog Synthesis Meeting (2012) oraz Thieme Journal Chemistry Award (2012).
Jest autorem 92 publikacji naukowych (h-index: 47; liczba cytowań: 7138; Scopus). Dorobek naukowy prof. Goldupa: https://scholar.google.com/citations?user=UQpkLMkAAAAJ&hl=en
Wykład prof. Fabien Cougnon
Serdecznie zapraszamy na wykład prof. Fabiena Cougnona pt. "Multiply Entangled Receptors for High-Affinity Anion Recognition in Water"!
19 maja 2026 r.
11:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Fabien B. L. Cougnon jest profesorem nadzwyczajnym w dziedzinie syntetycznej nanochemii w Instytucie Chemii oraz dyrektorem naukowym Centrum Nanotechnologii na University of Jyväskylä - Jyväskylän yliopisto w Finlandii. Ukończył Uniwersytet w Strasburgu (Francja) w 2006 roku. Uzyskał stopień doktora chemii organicznej ze specjalizacją w chemii supramolekularnej na Uniwersytecie w Cambridge (Wielka Brytania) pod kierunkiem prof. Jeremy’ego K.M. Sandersa.
Za swoje prace nad dynamiczną kombinatoryczną syntezą nietypowych katenanów donor–akceptor otrzymał nagrodę doktorską EPSRC, która umożliwiła mu dziewięciomiesięczny staż podoktorski w grupie prof. Davida A. Leigha na Uniwersytecie w Edynburgu (Wielka Brytania). Następnie dołączył do zespołu prof. Elizabeth M. Nolan w MIT (USA), gdzie badał rolę peptydów przeciwdrobnoustrojowych (ludzkich defensyn) w chemii leżącej u podstaw wrodzonej odpowiedzi immunologicznej człowieka.
W grudniu 2015 roku rozpoczął samodzielną karierę naukową na Uniwersytecie w Genewie (Szwajcaria) dzięki wsparciu stypendium Ambizione przyznanego przez Szwajcarską Narodową Fundację Nauki. W 2021 roku przeniósł się do Jyväskylä.
Jest autorem 29 publikacji naukowych (h-index: 17; liczba cytowań: 1501; Scopus). Dorobek naukowy prof. Cougnona: https://scholar.google.com/citations?user=V3l7nh4AAAAJ&hl=en
19 maja 2026 r.
11:00
Budynek D (sala D-111.3, I piętro).
Fabien B. L. Cougnon jest profesorem nadzwyczajnym w dziedzinie syntetycznej nanochemii w Instytucie Chemii oraz dyrektorem naukowym Centrum Nanotechnologii na University of Jyväskylä - Jyväskylän yliopisto w Finlandii. Ukończył Uniwersytet w Strasburgu (Francja) w 2006 roku. Uzyskał stopień doktora chemii organicznej ze specjalizacją w chemii supramolekularnej na Uniwersytecie w Cambridge (Wielka Brytania) pod kierunkiem prof. Jeremy’ego K.M. Sandersa.
Za swoje prace nad dynamiczną kombinatoryczną syntezą nietypowych katenanów donor–akceptor otrzymał nagrodę doktorską EPSRC, która umożliwiła mu dziewięciomiesięczny staż podoktorski w grupie prof. Davida A. Leigha na Uniwersytecie w Edynburgu (Wielka Brytania). Następnie dołączył do zespołu prof. Elizabeth M. Nolan w MIT (USA), gdzie badał rolę peptydów przeciwdrobnoustrojowych (ludzkich defensyn) w chemii leżącej u podstaw wrodzonej odpowiedzi immunologicznej człowieka.
W grudniu 2015 roku rozpoczął samodzielną karierę naukową na Uniwersytecie w Genewie (Szwajcaria) dzięki wsparciu stypendium Ambizione przyznanego przez Szwajcarską Narodową Fundację Nauki. W 2021 roku przeniósł się do Jyväskylä.
Jest autorem 29 publikacji naukowych (h-index: 17; liczba cytowań: 1501; Scopus). Dorobek naukowy prof. Cougnona: https://scholar.google.com/citations?user=V3l7nh4AAAAJ&hl=en